VERSLAG van de eerste Groninger SENIORENCONFERENTIE

Admin

Administrator
Forumleiding
1626339753570.png1626339778428.png
1626339797532.png
VERSLAG van de eerste Groninger SENIORENCONFERENTIE
Datum: 31 oktober 2019
Aanwezig: 41 deelnemers

Vooraf

Het samenwerkingsverband van de ouderenorganisaties OSO – provincie Groningen is, met drie andere platforms, opgegaan in de nieuwe stichting ZAVIE– zorg en aandacht voor iedereen.

Willen de organisaties die zich bezig houden met de belangen van senioren, dat zaVie hen een platform blijft bieden? Deze vraag hebben we voorgelegd aan leden en bestuursleden van KBO, PCOB, Algemene Seniorenverenigingen, Groningen Plus, 50PLUS, Denktank60+Noord, CNV- en FNV senioren, NOOM, Seniorenraden, Cliëntenraden.

Op 31 oktober waren ruim 40 deelnemers bijeen in Hanze Plaza om elkaar (opnieuw) te ontmoeten, kennis te maken en samen te kijken naar de toekomst.

Opening

1626339952846.png
Voorzitter Henk Copinga heet iedereen van harte welkom en licht kort toe waarom deze conferentie gehouden wordt. De vraag is of onze samenleving, in het bijzonder onze provincie Groningen, wat betreft senioren voldoende is voorbereid op de toekomst.

Onder dit thema passen vele speerpunten die er om vragen in samenwerking te worden aangepakt. Na de kennismakingsronde is dan ook de vraag aan de deelnemers wat zij vinden van een aantal thema’s.



Gezondheidszorg
: in zijn algemeenheid vinden de deelnemers dit niet zo’n belangwekkend thema.

Ouderenzorg is wel een belangrijk thema. We merken nu pas dat het verzorgingshuis is verdwenen. Langer thuis, ook met ingewikkelde zorg en steun, betekent voor veel mensen ook: alléén thuis. Er is veel onzichtbaar leed onder de mensen. We moeten iets terug zien te krijgen in de plaats van de verzorgingshuizen, vinden de deelnemers. Veel oudere mensen raken tussen wal en schip. Er is wel een Wmo die solaas zou moeten bieden, maar veel mensen weten de weg niet te vinden en ‘laten het er maar bij’. Cliëntondersteuning schiet te kort. De brug naar de zorg is voor veel mensen onvindbaar en onbruikbaar. Vooral ook oudere mensen uit andere culturen komen daar zonder goede begeleiding niet terecht.

Met het verdwijnen van de AWBZ verdween ook de indicatiestelling voor het verzorgingshuis. Er is uitgebreid voor gewaarschuwd dat de sluiting van verzorgingshuizen desastreus zou uitpakken. Nu pas wordt dat zichtbaar. We kunnen in Nederland niet voldoende goede zorg thuis aan ouderen bieden op dit moment.

De cliëntondersteuning is een recht, maar hoe dat her en der wordt ingevuld, is niet goed genoeg. In de gemeente Groningen (en ook elders) is er een wachtlijst. Het kan wel 8 weken duren voordat je iemand kunt spreken.



Wonen: voor grote groepen Nederlanders zit de woningmarkt op slot. Maar zeker ook voor senioren. Vele senioren willen graag hun ruime, relatief goedkope eengezinswoning (koop of huur) verruilen voor ‘kleiner’ en ‘aangepast’, maar die woningen zijn er niet. En in geval van huur, kom je er vaak niet voor in aanmerking. In geval van koop, kom je niet gemakkelijk aan een woning die je ongeveer hetzelfde kost. Daardoor komen die woningen van senioren ook niet vrij voor jongeren, starters of gezinnen met kinderen. Dus is het perspectief: langer thuis blijven wonen, met steeds meer zorg en hulp, in een woning die niet meer geschikt voor je is. Woningen aanpassen blijkt in veel gevallen een moeizaam avontuur.



Woningaanpassing valt onder de Wmo. Hoe de gemeente op je vraag reageert, is (lijkt) sterk afhankelijk van degene die bij je langskomt. Als het om een huurwoning gaat, geldt vaak dat je door de gemeente eerst wordt verwezen naar een wel geschikte/aangepaste woning. Dus moet je verhuizen. Heb je een koopwoning, dan is een woningaanpassing vaak een financiële kwestie die niet zo gemakkelijk met de gemeente te regelen valt. Vaak betaal je dan een eigen bijdrage die behoorlijk op kan lopen. Geld om dat allemaal zelf te (laten) doen, is voor velen ook een probleem.



Seniorenvoorlichters (vrijwilligers) zouden veel goeds kunnen doen, meent de POSO Midden-Groningen. Ook mensen die hulp bieden bij het opmaken van de belastingaangifte komen achter veel voordeuren en kunnen een niet-pluis-gevoel doorgeven aan (bijvoorbeeld) een sociaal team of wij(k)team. Grote voordeel is het directe één-op-één contact. Iemand die snel kan proberen tot steun te zijn.

Toen de Wmo in 2007 werd ingevoerd (in 2015 bijgesteld) werd er al gewaarschuwd dat het geen geoormerkt budget was. In 2015 kwamen de uitvoering van de jeugdwet en Participatiewet erbij. En nu de jeugdhulp veel nodig heeft, wordt er elders gekort. De gemeente kreeg er taken bij, maar werd gekort op de beschikbare financiën. De benodigde zorg en ondersteuning is en wordt vooral ingezet voor professionals.



Is er een cijfermatige onderbouwing voor hetgeen hier wordt gezegd, vraagt Ricky van den Aker. Zijn ouderen echt zo ontevreden? Hoe weten we dat? En hoe zit het dan met inkomen? Kun je rondkomen? Zingeving? Heb je het gevoel dat je er toe doet, dat je meetelt, dat je leven zin heeft?



Theo Boiten van Stichting Pelita heeft goed zicht op de eerste en tweede generatie Molukse en Indische mensen in het noorden. Deze ouderen missen de brug naar de zorg. Daar is een netwerk van vrijwillige ondersteuners voor opgezet en dat begint aardig te lopen. Vele ouderen zijn niet bekend met regelingen en voorzieningen, schrikken terug van ingewikkelde regels en bureaucratie en ‘redden zichzelf wel’.



De druk op de Wmo lijkt ook weer toe te nemen door het abonnementstarief. Dat wil zeggen dat iedereen die, na een gesprek, een maatwerkvoorziening kan krijgen voor huishoudelijke hulp of vervoer of aanpassingen daarvoor een maximale eigen bijdrage betaalt van 17,50 per vier weken; per 2020 wordt dat 19 euro per maand.

Men verwacht extra toeloop.

Voor de belangenbehartiging in de gemeenten is van belang, goed in te haken op de uitspraken van wethouders. Hou ze aan de populaire woorden die ze spreken in verkiezingstijd.



Met de pensioenen wordt alsmaar gerommeld. Een aantal deelnemers zit in de overleggen die daarover gaan. Het ziet er nu [noot: 20 november) naar uit dat de meeste pensioenfondsen de uitkeringen niet hoeven te verlagen. Wat blijft is dat pensioengerechtigden nog steeds weinig te zeggen hebben bij de pensioenfondsen.



Eigen regie? Is dat een thema?

Vanuit de zaal wordt dit allereerst vertaald naar macht. We kunnen als senioren niet meer genoeg macht bijzetten. Staken? Rotonde bezetten? Mensen zijn niet meer in de benen te krijgen. We zijn met heel veel verschillende organisaties. Hier vandaag alleen al zitten er zeker vijf, zes verschillende groepen. En dan missen er ook nog een aantal. We zouden één grote organisatie moeten vormen.

Met eigen regie wordt ook (vooral) bedoeld, dat je vat hebt op je eigen leven en beslissingen blijft nemen al ben je nog zo afhankelijk van anderen.

Veiligheid? “Dat is wel een dingetje” , zoals we tegenwoordig zeggen. Veel ouderen gaan ’s avonds niet meer de deur uit. Veiligheid is soms ook in het geding voor de oudere homo of lesbienne in instellingen en wooncomplexen. Dat blijkt uit de regenboogacties en de roze loper. Veel ouderen worden gepest, uitgesloten en gediscrimineerd.



Tsjonge, wat een negativiteit..

Vanuit Kwartier Zorg&Welzijn de opmerking, dat we onszelf hier wel tekort doen.

Wat is dit allemaal negatief. “Je durft bijna niet meer oud te worden”.

Bij de POSO in Midden-Groningen gaat het gelukkig veel meer over wat je wél kan en wat je wel kunt betekenen in de samenleving. We kunnen onder de vlag van zaVie toch best tot een bundeling van krachten komen? Ouderen kunnen niet over één kam worden geschoren. Als je wat nauwgezetter kijkt, gaat het zeker om vier verschillende types senioren.

Vrij van het werk, gezin klaar, kan alles, ook anderen helpen

Beetje kalmer aan, er komen wat beperkingen, wat vaker bij dokter

Zorg en steun nodig, es een keer een ziekenhuisopname, een operatie

Volledig afhankelijk van zorg en ondersteuning.



Om even aan te geven dat de deelnemers aan deze bijeenkomst zeker niet typische senioren zijn, maar vooral uit 1 en 2 komen.

Senioren: benoem je eigen kracht en zet id voorop. dan kom je veel beter over en mag je ook iets vragen. Vele senioren dragen heel veel bij aan de samenleving.

We moeten meer naar positieve dingen kijken. De samenleving kan niet zonder ons.



Bewegen? Is dat een thema? Meer mogelijkheden? Preventie? Er is al veel mogelijk. Er komt niet veel reactie uit de zaal.



Bereikbaarheid van voorzieningen? Vervoer, toegankelijkheid?

Als je voor je mobiliteit afhankelijk wordt van anderen, dan is er wel een probleem. Je moet van alles regelen om gebruik te kunnen maken van voorzieningen. De behoefte zal wel toenemen naarmate meer mensen alleen thuis blijven wonen. Dit is moeilijk zichtbaar te maken.



Eenzaamheid
is dus zeker een thema, Maar treft niet uitsluitend ouderen. Vooral ook jongeren! Het constateren is één, er iets aan doen is twee. De POSO Midden Groningen pleit ook daarom voor seniorenvoorlichters en cliëntondersteuners. Die komen achter de voordeur. Het is een groot voordeel dat je elkaar op gelijk niveau treft en daardoor gemakkelijker aanspreekt.



Beeldvorming?
Worden senioren allemaal in één hokje gezet? Is dat nog steeds zo? Door wie dan? Valt daar iets aan te doen? Het ene deel van de samenleving kijkt zo naar het andere deel van de samenleving. [Scheren wij alle jongeren over één kam?}.

Vanuit het Seniorenplatform Veenda wordt benadrukt dat senioren heel veel doen in de samenleving en dat wij het vooral moeten opnemen voor die ouderen die dat niet zelf meer kunnen, die tot en met afhankelijk zijn van zorg.



Digitalisering? Als je het niet een beetje bijhoudt, voel je je al gauw een digibeet. De ontwikkeling gaat gewoon door. Er zijn mensen die oud worden zonder dat ze ooit hebben geprobeerd dit bij te houden.



Na de pauze roept Stichting Pelita ons op, voor te zorgen voor optimale voorlichting (dus niet alleen digitaal) over je recht op voorzieningen, zorg, ondersteuning. Hij is vooral ook bezig met de regelingen voor oorlogsgetroffenen, waarover de kennis ver is weggezakt, waardoor zomaar 400.000 mensen op dat gebied iets laten liggen.

Dus span je in als seniorenvoorlichter of cliëntondersteuner.

Seniorenplatform Vinkhuizen vestigt de aandacht op het ontstaan van nieuwe armen onder ouderen die het moeten doen met het pensioen van de partner.



Algemene vraag is nu, of de deelnemers de zin er van inzien op bepaalde thema’s informatie over elkaars plannen en activiteiten te gaan uitwisselen. En, als dat zo is, hoe we dat gaan doen.

Dat idee wordt breed gedragen. Het is goed van dit gezelschap een netwerk van senioren te maken en er centraal (zaVie) voor te zorgen dat er een goede uitwisseling tot stand komt.

Benadrukt wordt, dat we wel goed moeten kijken waar dan onze (gezamenlijke) inbreng nodig of gewenst is. We denken met name aan het beleid van gemeenten, waar vroege betrokkenheid bij beleidsvoornemens erg nodig is.

Uit reacties van andere deelnemers blijkt dat dit inderdaad erg speelt en dat er behoorlijke verschillen tussen gemeenten bestaan (adviesraden, senioren/ouderenraden/stad adviseert).



Wil dit gezelschap een netwerk vormen, dan zal iedereen het verslag ontvangen en daarbij ook de vraag krijgen aan te geven of men wel of niet bij het netwerk wil horen. Via hoort, zegt het voort kan het netwerk groeien.



Welke thema’s spelen het meest ?

Gezondheid / nee niet zozeer

Wonen ca. 15 handen in de lucht

Zorg/ouderenzorg : 20

Veiligheid: 10

Mobiliteit: 15

Inspraak/invloed: 25

Beeldvorming: nee, we trekken ons er gewoon niets van aan.

Eigen regie: 4

Financiën/financiële positie: 15

Voorzieningen: 15

Eenzaamheid: 15



Het vervolg / voorstellen:

We gaan thema’s (één voor één) uitdiepen. We beginnen met Inspraak en Invloed.

We gaan daar de juiste deelnemers bijhalen.

We gaan er deskundigheid / ondersteuning aan koppelen.

Intussen gaan we een netwerk vormen.

We gaan contact zoeken met de organisaties die we hier missen.

Als deelnemers/organisaties gaan elkaar zo goed mogelijk informeren.

We gaan samen activiteiten doen, elkaars activiteiten bezoeken en achter elkaars acties staan.

Geen praatgroepjes, maar werk/actiegroepen.



Tot slot:

In feite is dit gezelschap al een netwerk. We hebben de basisgegevens van de deelnemers. De AVG vereist dat de deelnemers wordt gevraagd in te stemmen met het lid zijn van het netwerk en het gebruiken van de gegevens. Dat gaan we doen. En we hebben een organisatie nodig die het netwerk beheert: zaVie wil dat doen. De gegevens van netwerkleden worden uitgewisseld. Zo kan iedereen ook zonder tussenkomst van zaVie contact met elkaar onderhouden.

Verslag en nader nieuws volgen spoedig.



Henk Copinga bedankt de deelnemers en wenst een ieder wel thuis.


1626340039221.png
 

Bijlagen

  • 1626339859360.png
    1626339859360.png
    235,8 KB · Weergaven: 11
  • 1626339901182.png
    1626339901182.png
    56,3 KB · Weergaven: 0
  • 1626339917799.png
    1626339917799.png
    56,3 KB · Weergaven: 0
Laatst bewerkt:
Bovenaan