Henk

Administrator
Suïcide is een taboe-onderwerp, het is erg lastig erover te praten. Ik heb twee mensen gekend die suïcide hebben gepleegd en iemand die het van plan was maar het gelukkig niet heeft gedaan. Bij een daarvan was het een complete verrassing, hij heeft het er nooit over gehad. Een ander sprak er wel eens over, maar ik was wat huiverig met hem daarover te praten, het was te moeilijk voor mij. Achteraf heb ik spijt dat ik er niet dieper op ingegaan ben, want hij pleegde suïcide. Weer een ander sprak er zo openlijk en vaak over dat een gesprek vanzelf mogelijk was, hij pleegde geen zelfmoord. Mijn conclusie is dat bespreekbaarheid van suïcide belangrijk is. Dat blijkt ook uit wetenschappelijk onderzoek, dus als je iemand kent die depressief en radeloos overkomt, probeer erover te praten. Overigens hebben ook hulpverleners moeite om suïcide bespreekbaar te maken. Tegenwoordig zijn er cursussen voor hulpverleners die de bespreekbaarheid moeten bevorderen.



Er is een website met informatie en een telefonisch hulplijn, maar chatten met een toetsenbord is ook mogelijk: https://www.113.nl/



Voor het gemak ik de belangrijkste aanbevelingen van deze site samengevat:



De meeste mensen met suïcidale gedachten willen niet dood. Ze willen en kunnen zó niet verder leven en zijn op zoek naar rust. Suïcides zijn vaak vrijwel nooit het gevolg van een vrije rationele keuze. Mensen die een suïcidepoging hebben overleefd geven aan in een staat van verdoving, paniek, agitatie en blikvernauwing gehandeld te hebben.



Mensen met suïcidaal gedrag vinden het vaak moeilijk om hulp te zoeken: 30% van de mensen die een zelfmoordpoging doen, heeft hulp gezocht en 40% heeft geen hulp gezocht in het afgelopen jaar. Schaamte, angst voor stigma en het gevoel de controle te verliezen (gedwongen opname) vormen barrières voor cliënten om hulp te zoeken voor hun suïcidale gedachten. Dit onderstreept het belang van het proactief en herhaald bespreekbaar maken van suïcidaliteit, in het bijzonder door ggz-hulpverleners. Het geeft ook aan hoe belangrijk een goede toegankelijkheid en continuïteit van de zorg voor deze mensen is, die vaak al een grote drempel moeten overwinnen om hulp te zoeken.



Stel vragen met als doel te proberen begrijpen wat iemand zegt.

Zoek niet meteen een oplossing maar vraag naar de moeilijkheden en de beleving en de gevoelens van je gesprekspartner.

Help de persoon om woorden te vinden voor hoe die zich voelt. Op deze manier empathie overbrengen is heel belangrijk.

Durf naar zelfmoordgedachten te vragen.

Door het thema zelfdoding aan te kaarten, maak je het bespreekbaar voor je gesprekspartner.
 
Bovenaan